زيست شناسي مولكولي مجازي

سالها پيش با ارائه يك روش مطالعاتي جديد علم زيست شناسي وارد دوران جديدي شد و رويكرد نوينني در اين علم شكل گرفت. در اين روش مولكولهاي زيستي خارج از بدن ارگانيسم زنده و درون لوله آزمايش براي انجام واكنش هاي حياتي به كار گرفته مي شدند. از همين رو اينگونه آزمايشات را in vitro يا در شيشه ناميدند. (در مقابل in vivo كه به معناي بررسي ومطالعه فرايندي است كه درون ارگانيسم زنده در حال وقوع است) اين مسئله كه به معناي حيات خارج از حيات بود علاوه بر اينكه امكان بررسي دقيقتر و راحت تر بيومولكولها را فراهم ميكرد، ديد سيستميك به پديده حيات در مقياس مولكولي را نيز دامن ميزد بدين معنا كه بيش از پيش بر اين نكته تاكيد مينمود كه فعل و انفعالات بيومولكولها كه پديده حيات بر آن استوار است، از همان قوانين و قواعد فيزيكي و شيميايي پيروي ميكنند كه بر همه مواد غير آلي نيز حاكم است و بر اين اساس كه در شرايط مطلوب ميتوان پديده هاي حياتي را خارج از موجود زنده و درون لوله آزمايش نيز مشاهده نمود. اما همين رويكرد امروزه افقهاي جديدتري را در برابر چشمان ماقرار داده است.

ادامه نوشته

ژنومیکس

يکي از شاخه هاي علمي شناخته شده در حوزه زيست شناسي ، ژنتيک است که در واقع علم مطالعه توارث يا انتقال صفات از نسلي به نسل ديگر است.
ژن ها حامل دستورالعمل هاي لازم براي ساختن پروتئين ها هستند که به نوبه خود فعاليت هاي سلول و اعمال مختلف بدن را تعيين مي کنند و به اين ترتيب در بروز صفات گوناگون نقش دارند. بتازگي دانشمندان در قالب حوزه جديدي از علم با عنوان ژنوميکس به مطالعه اين دستورالعمل هاي ژنتيکي پرداخته اند. در حقيقت ژنوميکس واژه جديدي است که به مطالعه همه ژن هاي موجود در بدن يک ارگانيسم (ژنوم) و نيز تعامل اين ژن ها با يکديگر و با محيط اطراف او مي پردازد و به عبارتي توالي ، ساختار و عملکرد ژنوم را مطالعه مي کند. تمرکز اين شاخه علمي نوين بر مطالعه و تفسير اطلاعات ژنتيکي يا همان ژنوم ارگانيسم است.

ادامه نوشته