ليشمانياز جلدي
يك عفونت انگلي پوستي است كه توسط دسته اي از ليشمانيا ايجاد ميشود.كه يك انگل داخل سلولي است و در مناطقي از آسيا و آفريقا بصورت آندميك وجود دارد.
عامل بيماري در آسيا و آفريقا ليشمانيا ترو پيكا و در آمريكا ليشمانياMexicana و ليشمانياBraziliensis ميباشد .
بيماري در دينا بنام زخم شرقي (Oriental sore)و در ايران اكثرا" سالك گفته ميشود.
انگل توسط نيش انواعي از پشه خاكي بنام فلبوتوموس (پاپاتاسي و سرژانتي) از سگ و جوندگاني مثل Gerbilبه انسان منتقل و وارد پوست ميشود و در آنجا تكثير نموده ايجاد پاپول كوچكي مي نمايد كه بتدريج وسعت يافته تبديل به زخم برجسته اي ميشود كه در اكثريت موارد به يك زخم عفوني استافيلوككي شباهت دارد. اين زخم گاهي چنان عميق و انفكته بنظر ميرسد كه نگراني از استئوميليت را در نزديك ضايعه موجب ميشود. گر چه در اكثريت موارد سير خوش خيم داشته و مشكلي اساسي را در سلامت فرد مبتلا ايجاد نمي نمايد.
اطفال بيش از بالغين به بيماري دچار ميشوند ولي ابتلا در دو جنس يكسان است.بدنبال عفونت مصونيت پايدار در فرد ايجاد ميشود بطوريكه اين موضوع موجب شده در برخي مناطق Leishmanizationرا جهت جلوگيري از بيماري وسيعتر در مناطق حساس بدن بكار برده اند كه بدين صورت است كه ليشمانيا را در قسمتي از بدن مثل رانها تلقيح مينمايند تا زخمي در آن ناحيه ايجاد شود و از ابتلاي بعدي پيشگيري نمايد.
عده اي از افراد بطور طبيعي نسبت به بيماري مصونيت دارند بطوريكه در مناطق آندميك نيزبه اين بيماري مبتلا نمي شوند. برعكس بيماري در افرادي كه دچار نقص ايمني شده اند مانند افرادي كه داروهاي ايمنوسپوسيو دريافت مي دارند مي تواند سير پيشرونده و خطرناكي را بخود بگيرد.